Familie Gelens

to the pictures / naar de foto's
naar het overzicht
De uitspraak: ‘Mantelzorg is een stuk van jezelf weggeven aan anderen’,
is van de heer Gelens. Volgens hem is er een groot verschil tussen mensen
die als vrijwilliger werken en de mantelzorger die bijvoorbeeld voor zijn
echtgenote moet zorgen. Zij zijn met velen, hij moet het alleen doen. ‘Je
moet overal zelf achteraan en je krijgt als eerste ergens de schuld van.
Bovendien is de mantelzorg aan echtgenoten veel problematischer als de
ziekte van de partner zich al op jeugdige leeftijd manifesteert.’
Mijnheers eigen situatie is daar een voorbeeld van: ‘We waren net
getrouwd toen mijn vrouw op 23-jarige leeftijd multiple sclerose kreeg
én chronische vermoeidheidsverschijnselen.’
Het ziektebeeld verliep traag, maar zo’n vijftien jaar geleden jaar
werd de ziekte steeds progressiever. ‘Het is moeilijk om dit alles
aan anderen uit te leggen; intussen hebben er dan ook veel mensen
afgehaakt. Als mantelzorger mag je niet klagen, maar tegelijkertijd
moet je verhaal ook niet te optimistisch zijn, want dan wordt de
zwaarte van de ziekte weer onderschat. En dan blijven ze weg, ook
familie.’ Overigens beseft de heer Gelens dat hij toch meer had
moeten praten. Het is verkeerd om alles zelf te willen oplossen,
vindt hij nu.
Mijnheer Gelens is blij dat hij jaren hard heeft gewerkt en goed
gespaard, want zo’n ziekte brengt hoge kosten met zich mee die hij
zelf moet opbrengen. Vrouwen zonder arbeidsverleden zouden geen
recht hebben op een uitkering, iets wat de heer Gelens in strijd
acht met de Europese regelgeving. En andere problemen dienden zich
aan waar de heer Gelens zelf achteraan moest. Toen hij bijvoorbeeld
hun (eigen) woning moest laten aanpassen, kreeg hij problemen met
de buren. Volgens hem een veelgehoord probleem bij mensen met een
lichamelijke handicap: ‘… omdat de gemeente suggereert dat je
zomaar een pot met geld krijgt om je woning aan te passen, terwijl
maar een deel wordt vergoed.’ Overigens lijken ergotherapeuten meer
voor elkaar te krijgen: ‘Die worden erkend. Maar mensen weten dat
vaak niet, pas nadat je tegen veel problemen bent aangelopen krijg
je de dingen door.’
Intussen hebben de gemeente en het rijk het eigen zelfstandige
vervoer voor mensen met een handicap én ouderen ingeruild voor het
veel duurdere deeltaxivervoer. ‘Voor mensen jonger dan 65 jaar
veroorzaakt dit een achteruitgang in hun zelfstandig functioneren
en voor mensen die erg gehandicapt zijn bemoeilijkt deze manier
van vervoer hun mobiliteit extra. Ik vind het bovendien onterecht
dat ouderen nu ook aan de WVG worden gekoppeld.’
Tot slot noemt de heer Gelens de verschillende soorten hulp die
apart worden beoordeeld naar inkomen, ‘… terwijl er geen rekening
gehouden wordt met andere hoge kosten waar je op een bepaald moment
mee te maken hebt. Behalve met alle beslommeringen en zorgen moet
je als mantelzorger ook daar nog mee om kunnen gaan.’
‘Toch geeft het voldoening en groeien mensen met deze moeilijkheden
steeds meer naar elkaar toe. Het niet meer op vakantie kunnen, niet
eens een dagje uit, niet meer zo maar een avondje op bezoek, dat
bracht ons steeds verder tot elkaar.’
De informatie over het persoonsgebonden budget (PGB) is beperkt,
vindt de heer Gelens. Hij vermoedt zelfs dat mensen elkaar niet
informeren, omdat ze bang zijn dat te veel mensen er gebruik van
willen maken en dat de regels dan veranderen.
Mijnheer Gelens betreurt het dat mantelzorgers maar op weinig mensen
kunnen terugvallen. ‘Het steunpunt had geen vrijwilligers en het
maatschappelijk werk heeft met zo veel regelgeving te maken. Pas
nu mijn vrouw in het revalidatiecentrum is, wordt er echt aandacht
aan ons besteed, ze nemen de tijd voor ons. Nu kan ik ook wat dingen
voor mezelf gaan doen, want anders houd ik het niet vol.’
De activiteiten van de MS-vereniging spreken mijnheer Gelens aan:
‘Borrels, lezingen, contacten met elkaar. Als je niet kunt lachen
wordt het een zielig verhaal. Door de manier waarop we met invaliditeit
omgaan krijgt het leven meer diepgang, zien we het mooie van het verhaal,
proberen we samen zo veel mogelijk te genieten, zoals samen naar vogels
kijken. Het geeft voldoening als je van elkaar houd.’
Klik
hier
om naar het overzicht van mantelzorgfotos te gaan.
Klik
hier
om naar Den Blankens homepage te gaan, vanwaar U
toegang heeft tot zijn andere foto-series: Prostitutie, Cuba
zoals het werkelijk is, WerkWerkWerk, de Kind-soldaat,
Mensenjagers, de Ceuta Tragedie, Overleven in oorlogstijd
- en meer.